Preek Hoogfeest Openbaring des Heren, Driekoningen, 4/5 januari 2003
Volg het voorbeeld van de wijzen. Kom naar de Kerk om Hem hulde te brengen. En ontvang dan een rechtstreekse ontmoeting met God.
Volg het voorbeeld van de wijzen. Kom naar de Kerk om Hem hulde te brengen. En ontvang dan een rechtstreekse ontmoeting met God.
Een dubbele boodschap: Onthaasting in deze wereld voor Hemelse haast.
Het Heilige huisgezin: het gezin dat in het gewone leven aan God een plek wisten te geven. Een huisgezin om na te volgen en van te leren.
‘Hoe word ik een goed mens?’ ‘Doe er eens een tijd eentje na’. ‘Hoe word ik een aardig iemand?’ ‘Doe er eens een tijd eentje na’.
Laat het Kind binnenkomen in je hart. Met zijn liefde in jouw hart, is er geen plaats meer voor angst. Hij redt jouw meest kostbare ik, die goedheid en liefde is. Jouw ziel die eeuwigheidswaarde heeft.
Twee kerstverhalen voor kinderen: over de stem van Christus blijven horen. Ik wens u dat Zijn stem in uw binnenste blijft spreken. Dat u kracht vindt de goede keuzes te maken. En met zijn hulp teleurstellingen overwint. Zalig Kerstfeest.
Mág zijn licht in jouw leven schijnen? Of zijn we bang om Hem toe te laten? Wat nu als we net zo mild, goed en zacht worden als Hij? Houden we ons dan nog staande in deze wereld? Zalig kerstfeest.
Als je nu al leeft in Gods liefde, is het eindoordeel al geweest. Wanneer je sterft, laat je dan slechts je lichaam achter en leef je verder in God.
Petrus en Paulus; twee zo heel verschillende mensen met hun botsingen en toch één in die wonderlijke Kerk.
Drievuldigheid: Hij gaat inderdaad ons verstand te boven, maar niet onze ervaring. Want het is dezelfde ene God, die zich drievoudig openbaart aan ons, driemaal persoonlijk God voor ons. Maar meer dan ons verstand erover breken, mogen we eruit leven.
We zijn vrij, we kunnen doen en laten wat we willen, vrijheid, duur bevochten, maar we hollen mee met een maatschappij waarvan we allemaal zeggen, zo moet het toch eigenlijk niet. Dus, zijn wij wel vrij? Zijn wij echt vrij?
De biecht als Pinkstersacrament. Wie had dat gedacht?